Yeni

 

NOT

 

ARŞİV

 

BAĞLANTI

 

Genel Özellikleri

 

Plumula:embriyonun sürgün (gövde) kısmını oluşturur.
Radikula:embriyonun kökü kısmını oluşturur.


Bitki kısımları
Doku Sistemleri
a-Kök sistemi
b-Sürgün sistemi

Organlar
1.Kök
2.Gövde
3.Yaprak

 

Dokula


1.Meristem doku
2.Temel doku
3.İletim Doku
4.Örtü doku

Bitksel Dokular

Doku Sistemi

Fonksiyonları

Doku hücreleri

Meristem doku

1.Büyüme
2.Onarılma
3.Yenilenme

1.Birincil meristem
2.İkincil meristem

Örtü doku

1. koruma
2. su kaybı  önleme

1.Epidermis doku
2.Periderm doku

Temel doku

1. fotosentez
2.gıda depolama
3.rejenerasyon
4.destek
5.koruma

1.Parankima doku
2.Kollenkima doku
3.Sklerenkima doku

İletim doku

• transport of water and minerals 1.su ve mineral  taşıma
2. Besin taşıma

1.Ksilem doku
2.Floem doku

 

A.Kök

a..Kısımları

  • Ana kök
  • Yan kök
  • Kök ucu
  • Emici tüyler

b.Görevleri

  • Tutunma
  • Su ve Mineral alınımı
  • Besin depolama
  • Üreme ve Yayılma

c.Kök ucu

  • Kaliptra
  • Hücre bölünmesi bölgesi
  • Uzama bölgesi
  • Farklılaşma bölgesi

Kaliptra:Parankima hücrelerinden oluşamn yüksük şeklinde koruyucu kısım.mekanik etkilere karşı meristem bölgesini korur  ve yönelimde rol alır
Hücre bölümesi bölgesi: Uç meristem hücrelerinin bulunduğu kısım meristem hücrelerinin bölünmeleri ile oluşur.
Uzama bölgesi: Hücre bölünmeleri ve hücre büyümeleri (uzama) ile bitkide uzama gerçekleşir.


Farklılaşma bölgesi: Sürgün ve kökleri uçlarında bulunur.
Farklı görevler için hücre özelleşmelerinin geçekleştiği kısım  
1. Protoderm (epidermis ve epidermisten oluşan yapıları)
2.Temel meristem (Temel doku ve temel dokudan köken alan yapıları)
3. Prokambium (birincil floem ve Ksilem elemanlarını).

Not:Uzama bölgesi: Meristem hücrelerinin bölünmeleri ile oluşan küçük hücelerin çeperleri oksin etkisiyle yumuşar. Osmozla aldıkları fazla suyun etkisiyle hücreler ve dolayısı ile bitki büyü.

Not:Farklılaşma bölgesi: Farlılaşma bölgesinde değişmez dokular şekillenirken,kök emici tüylerde oluşur. Bu kısımda bulunan meristemkatmanlar ve bu katmanlardan oluşan doku hücreleri

  • Dermatogen(Protoderm): Epidermis
  • Periblem(Temel meristem):Parankima
  • Plerom (Prokambiyum):Ksilem ve Floem  

 

B.Gövde


a.Kısımları

  • Uç tomurcuk
  • Yan tomurcuk
  • Nodyum
  • İnternodyum

b.Görevleri

  • Destek olma
  • Su,mineral ve Besin taşıma
  • Besin depolama
  • Üreme ve yayılma
  • Fotosentez

C.Yapraklar

a.Kısımları

  • Yaprak ayası
  • Yaprak saı
  • Yaprak kını

b.Görevleri

  • Fotosentez
  • Terleme
  • Gaz alış verişi
  • Üreme ve yayılma

 

Bitkisel Dokular
Doku Sistemlerinin Bitkideki Yeri

1. Meristem Doku


Özellikleri

  • Küçük ve dikdörtgen hücrelerdir
  • Hücreler arası boşluk bulunmaz.
  • Hücrelerin selülozdan oluşan ince  hücre duvarı vardır.
  • Hücreler büyük miktarda açık ve şeffaf sitoplazmalıdır.
  • Her hücrenin merkezinde tek, büyük çekirdek vardır.
  • Kromozomlar hep mitoz bölünme fazında bulunur.
  • Plastidlerden işlevsiz protoplast vardır
  • Kofulları yoktur.
  • Sitoplazmalarında yedek besin maddeleri , salgı ürünleri ve boşaltım ürünleri gibi maddeler bulunmaz.
  • Hücrelerin düzenli, sürekli mitoz bölünmeler geçirme yeteneğine sahiptirler.


Meristem Türleri
Meristemik doku kökeni, bitki gövdesindeki konumu ve farklılaşması dikkate alınarak sınıflandırılır.

A. Kökeni dayanarak
kökenli dayanarak, meristem aşağıdaki iki tip olarak sınıflandırılabilir:

Birincil Meristem : Bitkinin embriyonik evresinden  itibaren  ömrü boyunca aktif olmaya devam  dokudur. Bitki vücudunda birincil büyümeden sorumludur.

Örnek: Gövde ve kök ucunda bulunan meristem.

İkincil Meristem :kalıcı dokuların yeniden bölünme yeteneği kazanılmasıyla gelişir. Bitki vücudunda ikincil büyümeden sorumludur. Bu ikincil korteks ve ikincil ksilem gibi ikincil kalıcı dokular üremektedir.


Örnek: Mantar kambiyum ve Demet kambiyum.

B. Bitkideki yeri (veya Pozisyonu)
bitki gövdesindeki yerine dayanarak, meristem aşağıdaki iki tipe ayrılabilir

Apikal Meristem :Kök ve Gövde ucunda bulunan ve bitkinin boyca büyümesini sağlayan meristem.

Lateral Meristem : Bitkinin vücudun uzun eksenine paraleldir. İletim demetleri arasında ve kortekste bulunur. Bitki gövdesinin çevresinin (çevresi) artışınıdan sorumludur. The lateral meristem is an example of secondary meristem.Demet kambiyum ve mantar kambiyum lateral meristeme örneklerdir.

C. Farklılaşma  durumuna göre :
meristemlerinde farklılaştıran kalıcı doku türüne bağlı olarak, meristem doku üç türe ayrılır.
Protoderm: epidermis gibi koruyucu yapıları oluşturan meristem doku.
Temel Meristem:It is the meristem that always differentiates into ground tissue components such as cortex, endodermis and pith. korteks, endodermis ve öz gibi temel doku bileşenlerini oluşturan meristem doku.
Prokambium :  floem  ve ksilem  gibi damar dokularını oluşturan meristem doku.

2.Temel Doku
Üç farklı özellikteki hücrelerden oluşur
A.Parankima hücreleri

  • Hücreleri canlı
  • bol sitoplazmalı ,
  • küçük kofulludur.
  • Diğer dokular arasını doldurur.
  • Hücre çeperleri incedir.
  • Yaraları onarır.(Regenerasyon yeteneği fazladır.)
  • Bölünme yeteneklerini korurlar.

Yaptıkları görevlere göre
Özümleme  Parankiması: Kloroplast taşırlar,fotosentez yaparlar,yaprak , tomurcuk gibi genç yapılarda bulunur.
Havalandırma  Parankiması: Bataklık ve sulak alan bitkilerinde boşluklarında O2 birikimi sağlar.
İletim  Parankiması: İletim demetlerin etrafını çevirip iletim demetleri ile diğer hücreler arasında madde taşır.
Depo  Parankiması: Kök ve gövdede bulunur. Fotosentezle oluşan organik maddeleri depolar

B.Kollenkima   

  • Hücreler canlı
  • Bol sitoplazmalı ve çekirdeklidir.
  • Bazılarında kloroplast bulunur.
  • Bitkilerde genç ve büyüyen kısımlarda bulunur.
  • Bitkiye mekanik destek sağlar
  • Çeper kalınlaşması selüloz ve pektin birikimi ile gerekleşir

Hücre çeperi  kalınlaşmasına göre ikiye ayrılır.
1-Köşe kollenkima sı : Tütün, Kabak , Begonya gibi
2-Levha kollenkima sı : Adaçayı , Mürver gibi

C.Sklerankima

  • Hücreler ölü
  • Hücrelerinde sitoplazma ve çekirdek yoktur.
  • Tüm çeper kalınlaşmıştır.
  • Çeper kalınlaşması selüloz ve lignin birikimi ile gerçekleşir
  • Kök , gövde ve yaprak sapında bulunur.

 Yapısal  özelliğine göre ikiye ayrılır.
1-Sklerenkima lifleri : Keten , Kenevir gibi
2-Taş hücreleri : Armut , Ayva gibi

3.İletim doku

  • Bitkilerde toprak üstü organlarla toprak altı organlar arasında madde iletimini sağlar.
  • Hayvanlardaki dolaşım sistemine özdeştir.
  • Hücrelerinde kloroplast taşımazlar.
  • Kök ucundan , yaprak ucuna kadar devamlılık gösterir.
  • Bitkilerde destek dokusuna yardımcıdır.

Yaptıkları iş ve özelliğine göre iki grupta incelenir.

a-Ksilem:

  • Hücrelerde sitoplazma ve çekirdek yoktur.
  • Silindirik hücrelerde enine çeperler kalkmış kılcal damarlar oluşmuştur.
  • Yanal çeperleri kalınlaştırmıştır.
  • Topraktan kökle emilen su ve suda erimiş  maddeleri yaprak ve gövdeye taşır.
  • Taşıma tek yönlü gerçekleşir

 Ksilem elemanları:   

  • Trakeitler             
  • Trakeler           
  • Parankima           
  • Sklerenkima

1-Trake : Su taşırlar , ölüdürler , enine çeperler yoktur , silindir ve tüpler şeklinde dizilirler.
2-Trakeid : Ölü bağımsız hücrelerdir. Su taşırlar destek dokusu görevide görürler.
NOT :Açık tohumlularda yalnız trakeidler bulunur.
3-Ksilem parankiması : Canlı hücrelerdir , besin depolar ve kısa mesafeli madde iletimleri yaparlar.
4-Ksilem sklerenkiması : Destek görevi gören çeperleri kalınlaşmış ölü hücrelerdir.                            

b-Floem :

  • Silindirik canlı hücreden oluşur.
  • Sitoplazma taşırlar ancak olgunlaştıklarında nükleuslarını kaybederler.
  • Büyük kofulları vardır.
  • Enine çeperleri kalbursu yapı kazanıştır.
  • Yaprakta oluşan organik bileşikleri köklere , kökten alınan  azotlu maddeleri yapraklara taşırlar.
  • Taşıma çift yönlüdür.

Floem elemanları:

  • Kalburlu hücreler        
  • Arkadaş hücreleri   
  • Parankima                
  • Sklerenkima

1-Floem hücreleri : Büyük geçitli , canlı , çekirdek ve ribozomları bulunmayan  uzun hücrelerdir. Organik madde taşırlar.
2-Arkadaş hücreleri : Yuvarlak  köşeli , bol sitoplazmalı  , büyük nükleuslu yardımcı hücrelerdir.
3-Floem parankiması : İnce , uzun , ince çeperli besin depolayan nişastaca zengin hücrelerdir.
4-Floem sklerenkiması : Çeperleri kalınlaşmış ve odunsulaşmış destek görevi gören ölü hücrelerdir.                 

NOT : İletim demetleri arasında kambiyum varsa ( dikotiledon’larda  ) açık demet ,  kambiyum yoksa ( monokotiledon’larda ) kapalı demetler meydana gelir.

 

4.Koruyucu Doku   

A-Epidermis

  • Hayvanlardaki epitel dokuya karşılıktır.
  • Bitkilerde genç dal , yaprak ve genç kökleri çevreler.
  • Tek sıralı hücrelerden oluşur. Hücreler canlıdır.
  • Hücreler arası boşluk yoktur.
  • Kloroplast taşımazlar.
  • Dışa bakan yüzlerinde çeper kalınlaşmıştır
  • Dış Bakan çeperlerde  kütikula birikmiştir.
  • Kökte sitoplazma az , kofullar büyüktür.
  • Transprasyonun kontrolü,gaz alış verişinin kontrolü,topraktan suyun emilimi,genç yapıların fiziksel-kimyasal-biyolojik olumsuzluklardan koruması gibi önemli görevleri gerçekleştirebilecek  yapı ve özelliklere sahiptir.

Kök Epidermisin  Özellikleri:      

  • Dışa bakan çeperleri  incedir.                                     
  • Stoma  taşımazlar.
  • Hücreler büyük koful taşırlar.                                      
  • Hücrelerin osmotik değeri fazladır.                            
  • Emici tüyler taşırlar.                                                           
  • Kütikula birikimi görülmez.                                        
  • Dış ortamla madde alış verişini engellemezler    

Gövde  Epidermisinin  Özellikleri:

  • Yassılaşmış hücrelerdir
  • Dışa bakan çeperleri kalındır.
  • Stoma  içerirler.                                                       
  • Hücrelerde küçük kofullar bulunur.
  • Savunma , tırmanma , korunma ile ilgili  tüyler taşırlar.
  • Dışa doğru bakan çeperde kütikula birikir.
  • Dış ortamla madde alış verişi stomalarla yapılır.

B-Periderm

  • Ağaçsı bitkilerin kök ve gövdesinde bulunur.
  • Epidermisin parçalanmasıyla oluşur.
  • Çok sıralı hücrelerden oluşur.
  • Dış yüzeyde mantar kambiumundan oluşan mantar hücreler vardır.
  • Mantar hücreleri ölüdür. Hücre çeperi suberin biriktirmiştir.İçleri hava ile doludur.
  • Stoma yerine lentiseller bulunur. 

Koruyucu  sisteme ait özelleşmeler:

  • Stomalar 
  • Salgı,örtü,koruma,tırmanma tüyleri 
  • Emme tüyleri (Kökte)
  • Kutiküla-mum 
  • Lentisel
  • Emergensler

 

Hidatotlar:

  • Su ve bataklık bitkilerinin yapraklarında bulunur.
  • ki kilit hücresi bulunur ancak açıklık hücreler tarafından kontrol edilemez.
  • Odun boruları ile bağlantılıdırlar.
  • Nemli havalarda fazla suyun sıvı halde dışa atılımını sağlarlar.
  • Bitkilerde boşaltıma yardımcı yapılardır.

Kütikula:

  • Epidermisin salgısı olarak meydana gelir.
  • Kalınlığı bitkinin su kayıbına toleransına bağlı olarak değişir.(Sulak ortam bitkilerinde incedir.)
  • Canlı ve nazik olan alt dokulardaki hücreleri fiziksel , kimyasal , biyolojik olumsuzluklara karşı korur.
  • Su kayıbını önleyici görev üstlenir.(Azda olsa transpirasyonla su kaybı vardır .)
  • Stoma hücrelerinde bulunmaz.

Lentisel (Kovucuk)

  • Bitkide mantar doku hücrelerinden meydana gelen basit açıklıklardır.
  • Ölü hücrelerden meydana gelirler.
  • Stomalarda olduğu gibi açılır – kapanır özelliğe sahip değildirler.
  • Genellikle çok yıllık bitkilerin gövde ve dallarında bulunur.
  • O2 alıp, CO2 vererek gaz difüzyonunu sağlarlar.

 Stoma (Gözenek):

Gaz alışverişinde ve terlemede rol oynayan kloroplastlı iki bekçi (kilit) hücresinden meydana gelir. Turgor  değişimi ile görevini gerçekleştiren yapılardır.

  • Genç yapılarda (yaprak,gövde,meyva ,çiçek vb) bulunur
  • Kloroplast taşır
  • Bol sitoplazmalı
  • Asimetrik çeper kalınlaşması vardır
  • Su ortamındaki bitkilerde görülmez
  • Tam parazitlerde görülmez veya işlevsizdir



Stoma Hücrelerinin Çalışma Prensibi
Stoma açıklığının açılıp kapanması stoma hücrelerindeki turgor basıncının değişmesiyle olur.

Açılması:
- Işık şiddeti arttıkça stoma hücrelerinde fotosentezle glikoz yoğunluğu artar, komşu hücrelerden su geçişi olur.
-Su alan stoma hücrelerinde turgor basıncı yükselir. Artan turgor basıncı ince çeperlere daha çok etki eder, kalın çeperler ayrılır ve stoma açılır.

Kapanması:
- Su hücreden çıkınca turgor basıncı azalır, kalın çeperler birbirine yaklaşır ve stoma kapanır.
- Karanlıkta nişasta miktarı artar. Turgor basıncı düşer ve stomalar kapanır.

Kurak havalarda terleme hızını azaltmak için stomalar kapanır, bu durum CO2 girişini engellediği için geçici olarak fotosentez ve glikoz sentezini azaltır veya durdurur. (Kurak bölge bitkileri bodurdur)

Not: Stomaların açılıp kapanmasında stoma bekçi hücrelerindeki CO2 miktarı ve K iyonlarının yoğunlukları da etkilidir.

Salgı  hücreleri

  • İri çekirdekli bol sitoplazmalı canlı hücrelerden oluşur.
  • Tek veya gruplar halinde bulunabilirler.
  • Metabolizmaları sonucu özel salgılar oluştururlar.
  • Salgılar bitkide çeşitli görevlerin gerçekleşmesinde rol oynar.
  • Tozlaşmada: Bal özü ve kokulu maddeler. (Çiçeklerde)
  • Çürümeden koruma: Reçine (Çamlarda)
  • Korunma: Yakıcı salgılar. (Isırganda)
  • Beslenme: Sindirim öz suyu. ( Böcekgillerde)
  • Yaralanan kısmı onarım: Süt. (Kauçuk,Sütleğen , Haşhaş)

                     

Salgılar ya bitki dışına atılır yada özel hücre ve kanallarda depolanır. 
 
1-Dış salgı: Nektar,Sindirim öz suyu
2-İç salgı: Hormon , Kauçuk , Protein , Glikozitler  vb.

Bitkilerde Adaptasyonlar
Bitkilerde çevreye uyum;Bitkilerdeki dokular bitkilere göre bir takım farklılıklar gösterir. Bitkilerin yaşam ortamındaki çevresel koşullar gelişmişliği ait olduğu dokularda farklılaşmaların oluşmasına neden olur.
ÖRNEK:  Kurak bölge bitkisinde

  • Gövde  kısa ve kalın.
  • Kök   çok gelişmiş.
  • Yaprak  kalın ve küçük yüzeyli.
  • Gözenek (stoma) az ve derinde.     
  • Yaprak yüzeyi terlemeyi önleyen fazla ışığı engelleyen tüylerle çevrilidir.
  • Epidermisin dış çeperi daha kalındır.
  • Kutiküla Kalınlaşmıştır. 

                          
Bitkilerde Analoji : Farklı orijine sahip yapıların metamorfozla aynı işi yapabilecek karakterlerle donanması.

  • Çiçeksiz bitkilerde = Rizoid ler ,
  • Parazit bitkilerde = Haustorium-emeçler,
  • Yüksek bitkilerde = Kökler

Bitkilerde homoloji : Bunların kökenleri aynı ancak farklı görevleri gerçekleştirmek için metamorfozla morfoloji ,histolojik ve anatomik farklılıklar gösterir.    
Yaprak = Stamen = Karpeller :                  

Monokotil ve Dikotil Canlıların Karşılaştırılması            
Organ-Yapı            Monokotil                        Dikotil
Kök :                       Saçak                          Kazık   
Yaprak :                  Perdeli damar            Ağsı damar      
Tohum :                 Tek çenek                  Çift çenek
İletim demeti :      Dağınık (Kapalı)        Düzenli sıralanış
Meristem doku :   Pirimer meristem    Pirimer ve sekonder meristem var
Büyüme :                Boyca                         Boyca ve ence   

A-Kök
İlk kök sistemi eğreltilerde görülür. Karayosunlarındaki rizoid ler kök görevi üstlenen analog yapılardır.


Kökün  Temel  Özellikleri:

  • Su ve mineral alınmasına organize olmuştur.
  • Yer çekimine pozitif tropizma  yaparlar.
  • Yaprak taşımazlar.
  • Klorofil içermezler.
  • Epidermis i ince çeperlidir.
  • Stoma ve tüy metamorfozları taşımaz.
  • Epidermis ten emici tüyler oluşur ve büyük tek koful taşırlar.
  • Dış çeperde (epidermis) kütikula bulunmaz.  

Kök  Metamorfozları
1-Depo Kökler : Şişkin ve depo organı özelliğinde olup besin depolar.
ÖRN: Havuçta  nişasta , Pancarda  şeker birikir.
2-Tutunma Kökleri : Duvar ve diğer cisimlere tutunmada rol oynarlar. Haptotropik (dokunmaya yönelme) tepki verirler.
ÖRN:Duvar sarmaşığı.
3-Destek  Kök : Bataklık ortamlarda yaşayan bitkilerde gevşek zemine tutunmak için yanal uzanan ekstra köklerdir.
4-Diken  Kök : Koruma yeteneğini artıran özelliktir.
5- Özümleme  Kökleri : Kloroplast taşıyan bu hava kökleri fotosentezde yaparlar.
ÖRN : Orkideler
6- Havalandırma  Kökleri : Yeterli oksijen içermeyen bataklık ve sulak ortam bitkilerinde negatif  jeotropizm gösteren kökler toprak ve su üstüne çıkarak O2 alınımında rol oynarlar.
ÖRN: Mangrove , Metroxylan hurmalarında.
7-Sömürme  Kökleri :   Parazit bitkilerde kökler diğer(Konukçu) bitkinin dokularına girebilecek emeçler haline dönüşmüştür. 
ÖRN: Ökse otu                                                                                               
8-Gövde teşkil eden kökler: Kökler yan tomurcuklar vererek yeni bitkiler oluştururlar.
ÖRN: Yabanıl otlar.
Önemli notlar:

  • Depo kök ve gövde oluşturan kökler  vegetatif üreme gerçekleştirirler.
  • Havalandırma kökleri negatif jeotropizm gösterirler.
  • Yabanıl otlarla mücadelenin zorluğu gövde teşkil eden kökler bulundurmasındandır.
  • Su ortamında yaşayan ve bütün yüzeyi ile su alabilen bitkilerde kök bulunmaz.

B-Gövde
İlkse gövde oluşumu karayosunlarında görülür İletim demetlerine sahip gövde eğreltilerde görülür. Ancak gerçek gövde oluşumu çiçekli bitkilerde görülür.
Gövdeyi  kökten ayıran özellikler:

  • Yaprak taşırlar.
  • Hem uçtan hemde intekalar büyür.
  • Lentisel , stoma , hidatot gibi madde alış verişinde görev alan yapılar taşırlar.
  • Negatif jeotropizma gösterirler.

Gövde metamorfozları:
1-Depo gövdeler: Genellikle toprak altında bulunurlar. Toprak üstüne yapraklar
toprak altına ise kökler oluştururlar. Organik madde depo ederler.
ÖRN: Patates
2-Sülük gövde: Gövdeden ayrılan yan dallar sülük gibi tutunma işlevini görmek için farklılaşmıştır. bitkinin diğer cisimlere tutunup destek almasını sağlarlar.
ÖRN:Asma
3-Yapraksı özümleme kökleri: Kurak ortam bitkilerinde dumura uğrayan yaprakların görevini gövde üstlenir ve özümleme yaparlar.
ÖRN:Kuşkonmaz , Zambak
4-Diken gövde: Gövdeden çıkan yan dallar diken şeklini alarak koruma işini üstlenir .
ÖRN: Ahududu

C-Yaprak


Yaprak metamorfozları:
1-Besleyici yapraklar: Kısa , kalın , renksizdir. Besin depolarlar.
ÖRN:Soğan
2-Diken yapraklar: Çöl ortamında terlemenin azaltılması ve korunma gibi yaşamsal adaptasyonları olan bitkilerde görülür .
ÖRN: Devedikeni 
3-Sülük yapraklar: Zayıf gövdeli bazı bitkilerde başka cisimlerden destek almak amacı ile yapraklar sülük halini almıştır.
ÖRN: Bezelye
4-Su depo yaprakları:  Kurak ortamlarda yaşayan bazı bitkilerde yapraklar su depolamak için özelleşmiştir.
ÖRN: Makas otu
5-Kapan (Tuzak) yapraklar: İnsektivor bitkilerde yapraklar böcek kapanı haline dönüşmüştür. Bu sayede bitkiler azot ihtiyacını yakaladıkları böcekleri sindirerek karşılarlar.
ÖRN: Drosera, Nephentes, Dionea

Hidatotlar

  • Su ve bataklık bitkilerinin yapraklarında bulunur.
  • İki kilit hücresi bulunur ancak açıklık hücreler tarafından kontrol edilemez.
  • Odun boruları ile bağlantılıdırlar.
  • Fazla suyun sıvı halde dışa atılımını sağlarlar.
  • Bitkilerde boşaltıma yardımcı yapılardır.

Kutiküla

  • Epidermisin salgısı olarak meydana gelir.
  • Kalınlığı bitkinin su kayıbına toleransına bağlı olarak değişir.(Sulak ortam bitkilerinde incedir.)
  • Canlı ve nazik olan alt dokulardaki hücreleri fiziksel , kimyasal , biyolojik olumsuzluklara karşı korur.
  • Su kayıbını önleyici görev üstlenir.(Azda olsa transpirasyonla su kaybı vardır .)
  • Stoma hücrelerinde bulunmaz.

                               
Bitkilerde önemli yaşamsal olaylar
 Bitkilerde taşıma
A-Su ve karayosunlarında taşıma:
1-Madde alış verişi tüm yüzeyle yapılır
2-Özelleşmiş taşıma sistemleri bulunmaz
3-Su ve nemli ortamlarda yaşarlar
4-Vücud oldukça küçüktür
B-Eğreltiler ve tohumlu (Çiçekli) bitkiler
1-Karasal yaşama uyum sağlamışlardır
2-Madde alış verişi belirli vücud bölgeleri ile yapılır
3-Özelleşmiş taşıma sistemleri bulunur
4-Vücud oldukça büyüktür

Bitkilerde madde taşınımında rol alan faktörler
1- Soymuk borularında Hormonların, besin ve azotlu bileşiklerin taşınması,Gazların taşınması,suyun yanal taşınması: Difüzyon, Aktif taşıma (Yavaş gerçekleşir)
2-Odun borularında su ve suda erimiş maddelerin taşınması:Kök basıncı, Terleme,Kılcallık, Kohezyon ve Aldezyon gücü (Hızlı gerçekleşir)

Bitkilerde destek hareket yapıları:
1-Hücre çeperi ve turgor: Otsu bitkilerde ve ağaçsı bitkilerin genç yapılarında desteği oluşturan temel yapıdır.
2-Destek dokusu: Ağaçsı bitkilerde destek ödevi için farklılaşmış özel hücrelerden oluşmuş dokudur.(Kollenkima ve sklerankima)
3-İşletim demetleri ve çeper kalınlaşması gösteren dokular:Bu dokulara ait hücreler sahip oldukları kalın çeperlerle esas görevlerinin yanısıra bitkilerde destek ödevide görürler.